[Deyim] – Yapılmakta olan işin en hassas yeri. Can alıcı yer.
Kategori arşivi: Deyimler
Zurnayı biz çaldık, parsayı el topladı
[Deyim] – Konu ile ilgili çalışmayı yapan, uğraş veren bizleriz. Konunun sonuçlarından, getirdiklerinden yararlanan başkaları oldu.
Züğürt tesellisi
[Deyim] – Bir işde önemsiz bir yanı öne . çıkararak, önce kaybedilen önemli bir İşi, yanı unutmaya gayret etmek, böylece kendini avutmaya çalışmak.
Zülfi yâre dokunmak
[Deyim] – Güçlü ve hatırlı bir kimseyi bir nedenle gücendirmek, kırmak. Çok saygın bir kimseyi gereksiz söz davranışlarla gücendirmek.
Zümrüd-ü Anka gibi
[Deyim] – Adı olduğu hâlde kendisi bir türlü bilinemeyen, ele geçirilemeyen.
Zıvanadan çıkmak
[Deyim] – Delirmek, aklî dengesini kaybetmek. Çok öfkelenmek, kızmak. Taşkın hareketlerde bulunmak.er.Heriki duygu da onları bir kat daha çaresizlik içine iter. Bu da onlar için daha çok keder daha çok sıkıntı demektir.
Ziyan zebil olmak
[Deyim] – Boş yere harcanmak. İşe yaramaz duruma gelmek. Heder olmak.
Zifiri karanlık
[Deyim] – Koyu karanlık. Göz gözü görmeyecek kadar karanlık.)
Zor zar
[Deyim] – Zorlukla. İstemeye istemeye.
Ziftin pekini yemek
[Deyim] – Verilen iyi bir yemeği bile yemiyor ne yerse yesiıı karışmıyorum, beni ilgilendirmez.